معنی آغازگر – فرهنگ معین و عمید فروردین 28, 1403فروردین 28, 1403 از پیام غلامرضاییفهرست مطالب Toggleمعنی آغازگر در فرهنگ عمیدمعنی آغازگر در فرهنگ معینمعنی آغازگر در فرهنگ عمید ۱. آنکه کاری را شروع کند؛ آغازکننده. ۲. (ورزش) در اسبدوانی، کسی که فرمان حرکت به سوارکاران میدهد.معنی آغازگر در فرهنگ معین (گَ) (ص فا.) 1 – آغاز کننده . 2 – در اصطلاح اسب دوانی ، کسی که فرمان حرکت می دهد.مطالب مشابه » معنی احوط – فرهنگ معین و عمید » معنی اختصار – فرهنگ معین و عمید » معنی اخذ – فرهنگ معین و عمید » معنی اخفاق – فرهنگ معین و عمید » معنی اخوی – فرهنگ معین و عمید » معنی ادخار – فرهنگ معین و عمید